Gidiyorum buralardan..

Camis gibi uyuyorum su günlerde. Her yanim dökülüyor sanki. Dün gece bi mide bulantisiyla uykuya dalmayi basarmis, bu sabahsa bogazimda bi aciyla uyaniyorum. Efendim gûn olmus temmuzun bilmem kaçi. Bogazim nasil acir uleyn ? 

Yaptigim bi arastirmaya göre tûm wismar halki ötürük olmusuz. Evet bu geçen haftaydi. Simdi herkes toparlanmis yoluna devam ederken, ben tekrar hasta oluyorum.
Neyseki meditasyona basladim. Aman ne bilim iste gûnde 10 dk boyunca bilincli bi sekilde nefes alip veriyorum. Faydalarini görecez. 
Bu arada suratim mayin tarlasi gibi oldu: bok gbi hissetmem için o kadar çok neden var ki. 

Neyse, blogcagzim gidiyorum biliyomusun ? Pzar günü uçuyorum Antalya ya. 
Bu kuçuk sehri ve tanidigim insanlari özlemicem degil. Bigün tekrar yolum düser mi buralara bilemem... Ama iyi kötü koskoca bi ani defteriyle terkediyorum burayi. Ne kadar da çok sey yasamisim burda ? Arkadaslik, ask, sevmek, sevilmek, ayrilik, depresyon, özlem, yalnizlik, yanlis anlasilmalar vs. Saysam bitmez. 

Peki ya ben ? Degistim mi bu süreçte ? Belki '"çok" belki "hiç". 
Ama degismeye niyetim yok. Ben yine ben olarak kalmaya devam edecegim. Hayatla dalga geçeyim, güleyim, sakalasayim. Ve yazmaya devam edeyim. Hareketli günler beni bekliyor, kafam allak bullak, stres çok. Bastirmaya çalisiyorum. Ve biliyorum, ben degismesemde hayatim çok degisecek önümüzdeki aylarda.