Geceleri fazla duygusalli oluyorum. En ufak birsey yetiyor gözlerimin dolmasina. Ay'a bakiyorum. Ne kadar da güzel. Disari çikasim var. Ama belki sagda solda ayyas vardir diye çikamiyorum. Denize bakmayi dilerdim... Içimi dökebilmeyi... Yazsam bi mektup atsam denize kimin eline ulasir acaba ?

Kafam çok karisik. Yok yok. Galiba bende kafa yok. Kafa olsaydi bu hallere düsmezdim belki de. Daha güçlü olurdum ve kimsenin arti hiç biseyin beni üzmesine izin vrmezdim.
Duygusuz biri olmak ne kadar iyi olurdu..
Kafamda deli dolu düsünceler savrulurken uyuyabilmek...
Uyumak...

Uyuyamiyorum.
öyleyse Halil'le konusayim.
Bide staj raporumu yapmaya çalisayim.

Galiba herseyden nefret ediyorum.

Hayat güzel ve gözlerim kapali.