Sonlar hep ayni

geçtim aynanin karsisina konustum kendimle, sismis gözlerim zor olan atlatma sürecime bir ayna gibiydiler. Anneme söyledim, seviyorum dedim, kizim manyakmsiin dedi. Kuzenim böyle oluyorsa, sen bu haldeysen zaten dogru insan degilmis, bunu ne kadar erken farkedebildigine sükret dedi. 
hayaller kurmustum, anneme anlaticaktim seni gözlerimin içi parlayarak. Smdi sönük ikiside. Disarda yagmur var, tüm gökyüzü agliyor halime. Sen aklima geliyorsun. Gidip, ufuklarda kaybolasim var. Yeni bir sehir yeni bir hayat demek mi ?  
Yeni bir sehir ve yeni bir hayat istiyorum. Asklarin, sevgilerin bu kadar basitlestigi bu dünyada belkide artik kalmak istemiyorum. Ilahi sevgiden baska birsey dogru degilmis simdi görüyorum. Yeni bir sehir, ufuklar, üzerine hayaller kurulaacak yeni insanlar... 

Kirilmis bir kalbi yapistirma çabalari... 
Parçalara ayrilmis bir kalpten atmasini beklemek... 
Tutunacak bir dal görememek, atmak kendini acinin en duru yalnizligina.. 
Sokaklarda dolasarak tazelemek anilari... 
Bir hareketini 10 defa dûsünmek... Nefret etmek için nedenler aramak pervasizca... 
Sonlarin hep ayni oldugunu görmek...
Geriye kalan sadece: yazilar, özlenen bir adam ve kirik bir kalp.