Yolculuk

Uykulu gözlerle uçaga dogru yol aldik. Dedim tamam. Kesin uçakta 10 kisiyiz. Lakin saydim 20 kisiydik. Eh fena sayilmaz. Herkes 3lü koltuklara tek basina yayilmis durumda. Hostes kiza el kol isaretiyle uyucam yastik ver dedim içimden "yuuuh kübra ulan almanca diyemiosun bari ingilizce söyleyebil !" diyerek..
Essek kadar uçakta yastik yokmus. Tamam dedim montuma sarildim uyudum. Bi ara uyanir gibi oldum baktim kiz gelior içecekler felan, aman dedim smdi hiç cümle kuramicam geri yumuldum. Vee kulagimin sizintisiyla yeniden uyandim. Allah'im nolursun kulagimi benden alma diye yalvariyorum. Bu arada uçakta tek bi yakisikli yok heh. Hani ben hayat askimi yolculukta bulcaktim. Amaan neyse. Dandik bi uçakta karsima çikmasin. Bu arada kulagim hala patlamak üzereyken agzimi ayirmis nefes almaya çalisirken birden hersey kesildi, kulagimin acisi geçti. Baktim yerde agaçlar felan. Anaa dedim Alamanyadayiz. Indik valiz bekliyoruz. Benimkide bi hemen zirt diye geçivermez. Neyseki elimde 23 kiloluk valiz onun uzerinde 5 kiloluk kuçuk valiz bi kolumda laptop çantam ötekinde normal el çantam cümbür cemaat çikisa dogru gidiyoruz. Millet birbirine sariliyor felan. Ben garip gibi panolara bakiyorum nereye gitsem diye. Bi yere oturdum önce feysbukta yer bildirimi yaptim (ee çok önemli) sonra S-bahn denen, beni hamburgun tren garina götürecek olan treni  aradim. Yine çat pat konusarak bileti alabildim ve trene bindim. Haydieee yol nereye biz oraya. Hauptbahnhof yaziyordu indim. Bu arada almancadan bidaha tiksindim. Hauptbahnhof ne kardesim. Tren gari diyiverin suna ne güzel. 
Lübeck denen sehre bilet alacam bekliyorum sirada. Saticinin biri gözûme takildi, esmer tombilik bi adam. Dedim kesin türk. Ve sükür ona denk geldim ve türkçe bi güzel açiklamalarini dinledikten sonra trene bindim. Lübeck denen sehirde indim. Garda yine garip gibi bekliyorum. Evi kiralatan kizin anasi babasi gelecek beni almaya saat 16:30 'da ve tren beni oraya 13:20 de birakmisken.. oturdum bi banka kimsesiz gibi etrafa bakiyorum. Biçok biçok turk gordum. "hele len buralarda gerçekten çok turk varmis" dedim içimden. Bide turk gorunce baya mutlu oluyorum otomatikmen. Ne bilim. Sanki Türkiyedeymisim gibi... 
Garda o kadar kötü 3 saat geçirdim ki anlatamam. Zira dondum. Bildigin dondum yani. Neyseki anasi babasi beni biraktilar buraya... Anlatilcak çok sey varda, sonraya kalsin artik..