kaçan kovalanir.

Bundan sonra bi karar aldim arkadas. Kafama hiç biseyi takmayacam. Bu cümleyi yazarken bile kafama taktigim seyleri düsünüyo olmak ne aci. Bir defa hayata geliyoruz, bin defa ayni acilari yasatiyoruz kendimize. Hersey basindan sonuna kadar benim suçum, kabulum. Ama ders almayan angutta yine benim. Kaçan kovalanir demis atalarimiz. Kaçti gitti, bu sefer kovalayacak derman kalmadi. "kovalanmadigini farkeden geri döner" diyorum  bende. Ve oturdugum yerden el salliyorum. Yildiz ablamiz gibi " yürüee anca gidersin " diyorum her ne kadar güzel elbiseleri giyip kusanip onun önünden geçip ona bakmama gibi bi sansim olmasa da...  
Herkes hersey birgün unutulmaya mahkumdur.. Giden bendeki boslugu farketmemi saglar ancak. Sagladi da. Oturup kendime "neden kolum kanadim koparilmis gibi üzülüyorum ki ? "diye sordugumda, sevilmeye, düsünülmeye asiri derecede ihtiyacim oldugunu anladim. 
Geçenlerde Océ : kûbra bizde insaniz, sende istemez miydin biri sana sabahlari gunaydin desin, gece iyi geceler desin, seni düsünsün, nasilsin desin, merak etsin, hayallerini süslesinn, mesaj atsin, hediyeler alsin hiiii ? Bizde insaniz sevilmeye ihtiyacimiz var ama yok iste. Yok yok yok. 

O an dedim "öyle deme lan cani erkek çekiyor derler" diye. Hayir. Tabikide öyle bisey demeyip ona hak verdim. Sonra kendime bile itiraf edemedigim biseyle karsilastim. Flörtöz biri degilim, olmadim, olamiyorum. Birine baglanmaktan asiri derecede korkuyorum (tekrardan 3-5 senemi birini düsünerek geçirmek istemiyorum) ama bir yandanda birinin benim için ugrasmasini, fedakarlik yapmasini, ve yaptigi seylere layik oldugumu göstermesini istiyorum. Tabi bi bok olmuyor. Herkes en ufak bi engelde tüyüyor. Bizede tozun dumanin içinde derin nefes alip oldugumuz yerde kalmak düsüyor. 

Su an yapmaya çalistigim sey yalnizligi sevmek. Zaten fazla sosyal biri degilim. Insanlarla içli disli olmayi sevmiyorum. Önümüzdeki 4 ay boyunca okuldan eve gelip, aksam film izleyip uyumak istiyorum. Simdiye kadar vakit bulamadigim herseyi yapmak : film izlemek.  Baska bisey aklima gelmedi. Ha belkide sabah kosusu, aksam yuruyusleri yaparim insanlarini tanimadigim o kuçuk sehirde. Kimseyi umursamadan dolasmak güzel olmali. Deniz kokusunu içime çekip yalnizligin verdigi huzuru hissederim belkide.. Allahtan denize iki uç sokak ötede bi evde yasayacagim insAllah.. 

Haydi bakalim 4 gün kaldi beeeeeeeeh. 
Yolcudur abbas, baglasan durmaz. 

Ich komme.