lalala

Sabahin köründe gözümü zor açarak uyandim yine. Halbuki erken yatip, zinde sükrederek hayata gözlerimi açmayi planlamistim. Olmadi.
Zaten bu aralar saçlarimin ekstra yaglanmasi nedeniyle her sabah onlari yikayacam diye canim çikiyor. Kuçuklugumu, haftada bir kere banyo yapip, tüm hafta mis gibi koktugum günleri özledim.
Neyse az önce doktorum boynumdan bir « ben » koparip aldi. Dedim heralde iki uç dakika zivayip pansuman yapip yollucak. Adam essek kadar igne yaptiktan sonra, elinde nester, kesti biçti dikti birseyler yapti.
« laan « ben »de tam sahdamarimin orda, adam yanlislikla biçagi fazla batirsa, ölüp gidecem bir ben ugruna.. hüüü »
Bide operasyonun sonunda 20 euro istedi. Oha çüs.
Gökten para yagiyor sankim.
Ya su an anestezi etkisini yitiriyor sanirim, ufaktan bi aci var boynumun orda hüüü.
Birazdan, yani birazdan dedigim saat 10da tam 1 saat sonra, randevum var staj görûsmesi için. Allah’in izniyle iyi geçicek diye umuyor, ve dualarimi o yönde yapiyorum.
Hadi hadi itiraf edin, bu sene çok basinizin etini yemedim staj staj diye diye.
Bi seyi ne kadar cok kafana takarsan o kadar sorun oluyor çunku.

Cunku kurallar böyle. . .


2 saat sonra : iyi geçti