Bi malumatim yok.

Baslik sikintisi içerisindeyim.  
Boktan bir hafta bitti ardinda kötü kokular birakarak. Neyse ben ilk cümleden ne yazdigimi bilmiyorsam, düsünün halimi artik.. 
Geçen cumartesi hasta oluyor gibi oluyorum. Vucutta hafif titresimler, tüylerimin ara ara diken diken olmasi  henuz çaresini bulamadigim beni terketmeyen yorgunlugum.. Ilaç atip erteliyorum hastaligi. Ta ki pazar aksami bogazimda hissettigim aciya dek.. Pazartesi okula ceset bi sekilde gidiyorum.. ogleden sonra gitmiyorum.. Peçete kutum, burun spreyim ve kendisiyle bogazimi degil yuzumu kamufle ettigim atkimla takiliyoruz bir hafta.. sali geçer carsamba geçer... carsamba aksam olur : Kubra salonda can çekisir. 
Ulan hayvan gibi oksurdum yemin ediyorum evde bi kulda gelip "canim benim uyuyamadin mi ? Hemen hastaneye goturelim seni... Aaa bu yerdeki senin cigerin mi, aa sunlarda diger iç organlarin.. baya baya oksurmussun sen... yazik " demedi. Gece sabah 5e kadar can çekistim kendi basima. Watsappta hiç offline olmayan kuzenim bile yoktu o gece. Herneyse artik nasil uykuya daldigimi hatirlamadigim, gunesin dogdugu bi saatte annemin "kiz sen napion okula gitmionmuuu " deyisine uyandim. 
Anne hortlak gibiyim ya. 
"Hmm evet gece duydum tssliyordun biraz"
Tssliyormuydum, GEBERIYORDUM BEE. 

Kendimi annemin konforlu yatagina atip, doktoru aradim : ne için ? rapor almak için. Cunku bana kafayi takmis bi ogretmenin dersine gidemedim.. 
"Bonjour ne istemistiniz "
"oohgoohogoo dr colindan rdv alcaktim ben bugun yer varmi "
" bugun yok, yarinda yok (evde rahatlikla geberebilirsin)" 
"ohooegjeoe madam cok acil yeaa "
"hmm tamam bugun saat 15:15te gel" 
"tmm "

Doktora gidiyorum, bekleme odasinda tek oksuren benim, herkes benden rahatsiz oluyor. Bide ufacik bi odaya 8-10 kisi tikilmisiz, millet birbirini tepeden tirnaga inceliyor. Kim kimden once geldi gidiyo onu hesaplamaya calisiyo.. bende rdvuma yarim saat geç aliniyorum. 

Uzaniyorum sedyeye. 
Daha yeni banyo yapmisim, mis gibi portakalli dus jeli kokuyorum. Saclarim islak. Kurutmaya vakit bulamadim. Kesin demistir "islak kafayla iyi beyin kanamasi geçirmemis bu " diye içinden.
Her doktora gittigimde degismeyen seyler var.
birincisi tansyonum : 12,6 standart. (çok hasta oldugum bi gün 12,5 olmustu)
ikincisi kulagimdaki bok : ne zaman adam o aletini kulagima soksa diyorum "lan ben kulagimi temizlediydim unuttum bak hssktir". 
ucuncusu doktoru gorur gormez kesilen oksurugum : adam sirtimi dinliyor oksur diyor ben zorla oksuruyorum. "ya gece cok oksuruyodum ben ya valla." 

Herneyse raporu kapip eve geliyorum.. hic birsey yapmiyorum.. cuma gunude ayni sekilde.. uc haftadir cuma gunleri ogleden snra okula gitmedigimi farkedip isyan ediyorum. Ogretmenler kafami kiracak...
ve cuma ogleden sonra kotu haberi aliyoruz. Canim dedem kanserle daha fazla mucadele edemeyip 83 yasinda hayata gozlerini yumdu. Yikildik mi ? Cok degil, bekliyorduk... hatta herkes Allah kurtarsin diyordu. Ama uzulmedik mi ? Cooook.. 
Canim dedem mekani cennet olsun...