Agzimin ortasina yapistirdigim bi gülücük var sen gittiginden beri..


Böyle yazilarima felan baktim. Ne zaman içim içimi yese kendimi burda buluyorum. E normal. Mutluluktan havalara uçuyorken niye yazayim ki ? Oturur sukrederim geçer.. 

Yeminle bipoler degil extrapoler multipoler bisi oldum ben.
Okulda, içine kapanik, pek kimseye karismak istemeyen kiz profilindeki insan benim.
Böyle türklerin arasinda oyuncu, hakir kikir gülen, yorulmayan, extrapozitif insan benim.
Evde odamda yalniz, mutfakta aç, antrede aynanin karsisinda dunyaca unlu bi star, salonda annemin kuçuk kizi, yagmur yagdiginda camdan bakan Arap gorunumlu turk kizida benim. 

Ve tüm bunlarin arasinda gerçek beni bulmakta zorlaniyorum. Her zaman az kisiyle anlastim orasi kesin, her zaman elimden geldigince baskalarinin yaninda gulumsedim durdum... Kendi kendime oldugumda agladim nedensizce... 
Cocuklugumda oynadigim oyuncaklarimi ozledim.
Kiçi kirik barbie bebekle beyaz bi ayicigi ciftlestirip ortaya kuçuk bi barbie bebek çikardi. Anne Barbie baba Ayicik cocuk barbie. 

O ayicik kucuk barbiyle annesini hep korurdu. Adi ustunde ayi gibi biseydi.
Neler diyorum lan ben ?

Vitrinde kullanmadigimiz kirmizi telefonda  2 adim otemdeki Ebru'yla konusur, sekreter olurdum.

Heyy gidi günler hey... 

O kuçuk kartonda dogum yapmis anne kedi ve yavrulari noldular acaba ? 

Ben uyuyorum.