20 eylül


Yeminle uzun zamandir kendimi boyle fakir hissetmemistim.

En son ilkokuldayken, sinifta saçma sapan bi ders olan resim dersinde, ogretmen cam satin alip, arti boya satin alip, arti bilmem bisiler satin alip getirmemizi istemisti. O zamanlar kimse kalkip " la niye cama çizioz, kagit neyimize yetmio ? " diye sormadi. Cunku o zaman ogretmen gozumuzde bir cevherdi. O ne derse o. Onun seni sevdigini hissediyorsan mutlusun, yoksa mutsuzsun.
Herneyse ben naptimda alamadim o cami cerceveyi bilmiyorum. Annem " ne halin varsa gör" mü dedi yoksa para verdide ben cebime indiregandi mi yaptim hatirlamiyorum. Ama alamamistim. O zaman tek ve gerçek arkadasim olan Ebruya aldirmistim. Napim o zengindi. 
Herneyse o zamandan bu zamana hiç bu kadar çaresiz hissetmemistim. Param yok lan. Bildigin yok yani. Olsa okula yazilcam. 400 euro anasini satayim. Zaten okulu sevmiyorum bide gitmek için o kadar para vermek moralimi bozuyo. Annem niye geri dönmedi hala ya ? Onumde 2 hfta olsa bulacam para ama 4 gün kalinca "hönk" oldum. 

Neyse Quentin'a sorayim bari.. Elin fransizi simdi parayi alir, ölür geri ödemezsem bi zahmet ödeyiverin bide ahirette onu bulup hakkini helal etmesini istemekle ugrasmak istemiyorum. Bu yaziyi ondan ötürü yazdim. 
Kimden ötürü oldu bunlar. Meseneden silecesin. 

Daha fazla saçmalamadan gideyim ben. Hukuk dersim var. Cok severimde. Asigim yani bu derse. Heleki  fransizcaysa ve bi b*k anlamiyorsam ..