staj vol 3

Yagmurdan sap sup islanmis is yerine geliyorum. Saclarimi yikadigim halde pis gorunuyorlar. Zaten kaslarimda alincak, iyice zombi gibiyim.. 
Patron bana babasinin usagiymisim gibi eczaneye gidip ilaç almami ardindanda gazete almami istiyor. Gazetede bir lira bisey. Adam elime 20 lira veriyo bozuk parasi olmadigi için.. " Zenginlik hiç bozuk paranin olmamasi demekmi vay bea " diyorum ve bir zamanlar 20 lira için anneme yalvardigim gunler aklima geliyor.. Hemen biticek diye korktugum icin bisi alamadigim 20 lira.. En az bi ay cuzdanimda gezerdi.. Sonrada saçma sapan bisey için harcardim.. Bu arada gidiyorum gazeteyi aliyorum ve sira bekliyorum. Tam odemeyi yapicakken para elimden yok oluyo. Yere bakiyorum göge bakiyorum yok. Hirsiz damgasi yememek için bankaya ugrayip kendi hesabimdan para cekiyorum.. Telefonumu o gün evde unuttugum için haliyle içinde kayitli olan kayip duasinida yapamiyorum.. (bu dua sayesinde bi çok esyami bulmusumdur) 
Patrona gazeteyi veriyorum ve cebimden cikan 19 lirayi iade ediyorum.



neyse normale doneyim.

hayy senin paran gibi. Lan ben ehliyete yazilcam diye GIDIM GIDIM harciyorum, s*çtigimin gazetesi için 20 lira cebimden çikiyo. Uhu uhu uhu.
Git ilacinida gastenide kendin al.
Hastaysanda evinde uyu.


Az önce kendimle ilgili gerçekleri yuzume vurdu : ticaret isine giremezmisim, insanlarla konusurken rahat degilmisim bilmemne.
Lan güdük. Sen mi 10 yasinda ulke degistirdin ? Sen mi 2 seneni hiç kimseyle konusmadan geçirdin ? Sen mi arkadaslarini kaybettin ? Sen mi turkçe ve fransizca arasinda bi yerde takildin kaldin ? 

Ne edem ya ne edemm ? Duzelmeye çalisiyorum olmuyo sanki.
Kendine guvenmeyen pasif insanlar, bir gun gelecek patlamamizi yasicaz ve o kendini her isi becerebilen sananlarada günlerini göstericez.
Ama o gün bugün degil. Gelin yeniden içimize kapanalim.