dogum günü..

Saat olmus gecenin körcagizi : 03:37, kimse beni dusunmuyor. 04:04'ü denk getirmeye calisacagim. Peki ben niye bu saatte ayaktayim..
Bugün kuzencegizimin dogumgunuymus. Kendisi feysbuk hesabini kapattigi için haberim yoktu maalesef.. O da kapatmasaymis canim. 
Herneyse mangala felan davet ettiler. Biz yengemle bi gittik, millet yerini almis tabak tabak etleri sömürmekteler. Hemen tabaklarimizi alip bizde masalarda bi kaç yer bosalinca damladik.. Sehirde butun turkler sanki onlarin eve dolusmus. Benim dogumgunumu geçirdigim kisi sayisi 4'ü geçmez halbuki. Aliskin olmayinca malak malak millete eyyatli " selamin aleykum afiyet olsun" deyip, selamlasip tokalasma faslini geçistirmis oldum. 
Ve hayatinda tavuk budu ve merguez görmemis bi kaçkin gibi yedim yedim yedim.. Allah bilir saymadim ama belki 5 kutu kola içtim. Yarim ekmek, bi sogan yedim. Tabagimi iki sefer doldurttum. Kesin içtigim kutu kola sayisini kuzenim aklinda tutmustur, cunku kendisi dibimde yedigim lokmalari saymakla mesguldu. Gelip gelip " daha doymadin mi kizim " diye baba kiz sorup durdular. Doymadim lan. Yicem iste. Davet etmeseydiniz madem. Bütün aksam bi masanin bas kösesinde, kazikla çakilmis gibi oturdum. Gören uzaktan akrabanin yakin arkadasi sanacak beni. Oküz gibiyim resmen ya. Ha bi kalk, yardim et genç kiz gibi isin ucundan tut. Servis yap, masayi kaldir. (Tabikide bunlar yasli teyzelerin dusunceleri). 
Bence çok akilliyim. Cunku bi kere mutfaga girdigin zaman kurtulus olmuyor. Oturacaksin ben gibi bas köseye, birak herkes getirsin götürsün. En sinir oldugum kiz tarzi, bi eve gidince sanki kendi eviymis gibi onu bunu yapma heveslisi gibi görünenler. Evde essek kadar iki tane kiz var (ablam ve ben). Eline alir tabagi, bizim mutfakta kalabalik etmekten baska bi ise yaramaz " yapilacaaak bisi varmiiii " diye dalar ortaya. Hep te öyle kizlar hemen çoluk çocuga karisir. Biz hala sap. Zira onlardan " pek islek, pek hamarat " diye bahsedilir. Halbuki benim diploma derecelerimden bahsedilmez, ders ortalamamdan, bütün gün uyku pozisyonunda kalma kapasitemden... (baska kabiliyet bulamadim iki dakikadir dusunuyorum) 
Diyecegim o ki, bazen hiç birsey adil degil. 

Bu arada kuzenime ablamin aldigi parfümü verirken, kendisi "sen ne aldin" diye sorunca, "kutunun içine sevgimi koydum" demistim, gitti parfum kutusunu çöpe atti öküz. Materyalist dünyanin materyalist çocuklari. Kimse sevgiden anlamiyor yahu. 
17 yasinda olmus. Ne zaman oldun noldu, daha dün ufacik biseydin, seni bizim köydeki evin merdivenlerinden ittirip kolunu kirmana sebep olmustum.. Ve dedemin " senin yuzunden " demesiyle, suçluluk duygusunu bilinçaltima asilamistim. Halbuki salaklik sendeki kolunun ustune dusmussun, poponun ustune dusseydin ne bileyim, kafani felan kirsaydin.... Kimse onu dusunmedi tabi. 
Ya Tolga'yi geçelimde, benim bogazim aciyö ya, karnimda sis. Sanki yatinca midemdeki hersey, gövdemdeki tüm organlarima basinç yapio ve ölecek gibi oluyorum. O yüzden kalktim. Ablamda az önce patliyorum demisti, ama çoooktaan uyudu bile.
Bazilarina hayat gerçekten güzel.


Alinan dersler : 
Hala anlamadiysan yuh.