sevgililer günü

Ulan senelerdir, bugün ele sevgililer günü, bizim kendimizi daha sap hissettigimiz bi gün. Dallari birbirine girmis agaçlarla dolu koca bi ormanda, tek dalsiz, yapraksiz agaçmisim gibi hissediyorum kendimi.. Isteyipte bana ulasamayacak kimse yok aslinda.. 
Neyse böyle hissetmem uzun surmedi, çunku bugun 3 senedir sevgilisi olan bi arkadasimin, "kubra yarin tum  gununu benle geçirmek istermisin" demesiyle soka girdim. Meger kizin sevgilisi odungillerdenmis. Boyle seylerden hoslanmiyormus. Bize hergun sevgililer gunu diyip, hediye almaktan yirtan cimrigillerden. O an, "lan ya byle bi sevgilim olsaydi ????" dedim kendi kendime. Gülsemmi aglasammi modunda olurdum galiba.
Hem ben dün aksam bugun depresyona girerim diyordum, bisey olmadi. Geçen sene sizlanmistim halbuki. Bu sene sokaga ciktigimda, ne el ele gezinen ciftler, ne de vitrinlerinde koca koca kirmizi kalp bulunan magazalar gördüm. Daha dogrusu göremedim. Kendime yiyecek biseyler alayim derken bayiliyordum az daha, periyodik olarak terleyip, üsüyüp, karnim agridi. Eve gelince kendime bir tabak bulgur asi hediye ettim. Hem sevgililer günü adina, hemde sifa niyetine. Tam uykuya dalacaktim ki, yukardakiler matkapla evi delmekle mesgul olduklari için uyuyamadim. Pisler. Baska bigun, baska bi zaman yapsaydiniz olmazdi dimi ?
Velhasil, bugünün digerlerinden farki olmadi.