Saskin ördek basini birakir, kiçindan dalar.

Iki gundur biyolojik, fizyolojik, psikolojik, jikli ne varsa dengelerim bozuldu iste.. Gece 3 le 4 arasinda uykuya dalmaya alisan bünyemin, pzar aksamda ayni sefasini devam ettirmesinden ve pazartesi oglen kalkmak yerine 6da kalkip okula gitmemden dolayi agir çekim bi depresyon yasiyorum. Tatilde evde el bezligi yaparken canim nasil sikilmayi basariyorsa, sabahin kör cagizinda kalkip okula gitmekte ayri canimi sIkIyor. Bir yanim "dünyanin sayili basarili insanlari universte okumamis bile" desede, diger yanim "sana is doldu kaldi sanki aq" deyip tüm cesaretimi yerle bir ediyor. Bide ders programida degisti. Birinci dönem günümü gün ederken, ikinci dönem görecem anyayi konyayi.


Tamda yarin indirimler basliyordu.. Cogu issizler magazada fink atacakken, bizde oturup ders dinliyecez. Bide tüm bunlara, bugun ogleden sonra gitmedigim ingilizce ve informatique derslerimin bana  yasattigi vicdan azabi eklendi.. Ablamin " iice bana benzion lan " deyisi hala kulaklarimda.. ona benzedigim felan yok, ben oldum olasi sinifin en çok devamsizlik yapan ogrencilerinden olmusumdur. Kodum bozuk napayim. Babamda çok rapor alirdi ise gitmemek için. Ona çekmisim. Usenmesem neler basaracam, aslinda bende kapasite var diyip diyip avunuyorum. Herneyse sanirim Muhittin'in kollarinda yatma vaktim geldi. Kolunda pardon. 


Kocaman kutunun içinden hediye olarak Muhittin'in cikacagini düsünmemistim hiç.


Gomlegini cikarip, ona bicama dikmeyi planliyorum. Kuzum benim sabaha kadar omzunu, kolunu çürütüyorum "GIK" i cikmiyor. Gerçi ciksa ben yataga siçarim o ayri.. 
Bu arada Muhittin ismi nerden geliyor demeyin.. Kisa bi hikaye, ama anlatmasi uzun sürebilir. (MUHITTIN KIM BILEMEDI)