kelebekleri cezbeden bir çiçek olmak varken, sinekleri kendine çeken bir bok parçasıydım.

Dün, butun gunum annemin binbir ozenle yaptigi bi kazan asureyi silip supurmek için eve dolusan insanlarla ugrasmakla geçti. Tamam, çok abartmiyim. Sadece asure tabaklarini susledim. Ama olsun onlar gelmeseydi ders çalisabilir, hiç olmazsa kendi çapimda dinlenebilirdim. Yagli elleriyle yatagima cikan yelda, tum takilarimi karistiran tanya, bilgisayarima çöreklenmek isteyen diger iki cocuk... Yatiya kalmaya niyet etmis olan misafir.. ve yapmam gereken muhasebe ev odevleri.. 
Simdi aklima geldi, keske asure tabaklarinin fotograflarini çekip, orda burda " asure party " diye yayinlasaydim. Feysbukta kahvalti sofralarini, ara ogunlerini, yediklerini içtiklerini yayinlayan insan sayisina bide ben ekleseydim kendimi. Bi keresinde mangal yapmak uzere birlesmis olan iki ailenin, ilerleyen iki hafta icinde  her bir ferdinin hergun ayni fotograflari yayinlamasiyla basladi bu insanlara  tiksintim. Neyse bu konulara dalmayacagim... 


Tek birseyden eminim; oda onumuzdeki iki haftayi mavi terliklerim, korkunç saçlarim ve amcamin kazagiyla geçirecegim.. Gulyabani gibi dolasiyorum yeminle. Camisin önüne gosan yenmez cinstenim.

bu sabah, okulda cok sicak oldugu için uzerime incecik bisey giymis gitmistim ki, kaloriferlerde sorun oldugunu ogrendim. Butun gün dondum. Aksam yagmura yakalandim. Oglen bisey yiyemedim. Kisacasi MUTLUYUM.

Ps: yarin matematikten sinav var.

SIMDI MUTLULUKTAN UCACAGIM.