..






Birine söyleyecek onlarca seyin olur , yüzüne hepsini bir anda kusmak istersin. O ani beklersin günlerce.. Bazen fikir degistirirsin , hayir yapmamaliyim dersin ama egon herseye bir neden aramakta israr eder. Bunun için kucuk capli sorusturmasina beynimizin içinde baslar. Süphe , zan .. hersey üstüste gelir. Bi bakmissin alt üst olmussun.. Düsüncelerin artik senin kontrolünden cikar. Bambaska birine dönüsürsün. Etrafinda ne olup bittigini umursamadan bakarsin dünyaya ve sadece o anin hayalini kurarsin kafanda.. Onlarca , yüzlerce kez.. Sonuç hep ayni..Küçük bi depresyonun içinde buluverirsin kendini.. Her gece yastigini islatir gözyaslarin.. Her sabah bu duruma isyan ederek uyanirsin , ve " birdaha olmicaak aslaaa !! "diye kendine emirler yagdirirsin..  Ama nolur? Sonuç hep ayni olur.. Yine anlamsiz dalip gitmeler , aglamalar , ustune sinir krizleri..  Hiç birsey eskisi gibi olmaz artik.. Basa cikmaya calisirsin ama her seferde yenilirsin karsindakine.. Aldigin kararlari bi kaç gün uygulamaktan öteye geçmezsin.. Vazgeçemezsin ki.. Geriye iki seçenek kalir.. Ya gururunu hiçe sayip vazgeçemicegini önce kendine sonra baskalarina kabul ettirirsin.. ya da sonuna kadar savasirsin..