Birdaha buraya gelen , bu insanlarin yuzunu goren top olsun. Hiç birsey umrumda degil. Ben artik yokum olmucamda. Türkiye hikayesi artik benim için son bulmustur. Tatilemi geliyoruz yoksa hayatimizi zindan etmeyemi belli degil.Ama smdi yapilacak sey belli , oda çalisip çabalayip baska ülkelere daha ii insanlarla birlikte vakit geçirmek için seyahat etmek.. Hiç tanimadigim insanlarla ne de guzel anlasirim ulen. Elestiren yok.. senden bisey bekleyen yok.. karisan yok.. gorusen yok.. oh ne ala mualla. Büyüdüm diye mi hersey böyle ters tepti bilmiyorum.. Mesele birseylerin daha cok farkina varmam ve canimi sikmalarina izin vermem..  Ama mesele derken benimkiler takilacak gibide degil.. Basinda her an cinnet geçirmeye musait bi baba , surekli ayni seyleri sorun yapan bi anne , sorumsuz bi abi , fransada kapanmis kalmis bi abla .. Gelmesini dört gözle bekledigim bi abla.. Ama gelemiyor. Boktan sebeplerden dolayi , her zamanki gibi.. Zaten bu boktan sebepleri cikaran insanlarin ayni boktan yapilmis zihinlerine bi topakda ben eklemek istiyorum..

Mesela teyzemlerde kaldim diye  bana " sahtekar " diyen , onu yalniz biraktigimi dusunen bi babam var. Gülüp geçtim yine içime attim.. Ona " sen beni 10 sene önce biraktin gittin " diyemedim.. " senin ilgisizligin yuzunden ilgiye aç kaldim ve hayatima ilgi gösteremeyen odun insanlari aldim " da diyemedim. Demem.. anlamaz ki..Ona olan öfkemi çok geç farkettigimide anlamaz.. Neyse..