onu unutmam gerektigini bir türlü unutamiyorum.

ise yaramaz gerizekalinin teki gibi hissediyorum kendimi. Sanki neye elimi atsam bisi oluyo ve hersey istedigimden cok daha farkli gelisiyo.. Kendi istedigim gibi olaylari ele alamiyorum. Ya kendimi ifade edemiyorum yada tamamen algilama problemim var.. 
Basarmam gerekeni biliyorum , basarmanin yollarinida ama bi turlu harekete geçemiyorum. Cunku basarabilecegime inanmiyorum, her seferinde tekrar basa dönüyorum. Bir iki gün gaza geliyorum sonra yaptiklarim bosa gitti diye kendi kendime söyleniyorum. Su an kötüyüm diye sanki her zaman öyle olcakmisim gibi geliyo. Hayal kuruyorum evet. Kurduklarimin cogu gerçeklesti , cunku inanarak hayal ettim , simdi öylemi..
Belki aglarim diye yastiginin altinda peçete bulunduran bi insan nasil mutlu olmaya niyet edebilir ki ?
Insanlarin söylediklerini hep fazla dikkate aldigimdan oluyo bunlar. En ufak seyi kafama takiyorum.Ne olucaksin ? dediklerinde bile " senden bisey olmaz " dediklerini duyar gibiyim nedense. 
Diyorum ya .. Ya bende problem var yada herkes bana karsi.; Samimiyetine içten inandigim iki insan var onlarda kendilerini biliyorlar. Bilmiyorlarsada sölerim yakinda. Herseyi anlatabilcegim , anlatmasamda anlayabilcek kapasitede beni taniyan iki insan. Biri burnumun dibinde , biri cok uzaklarda.. uzakta oldugu halde varligini hissettiren canim dostum , digeride sanirim bi türlü yollarimi ayiramayacagim ablam :D ( burda olayi kabullenmis kardes var , bizim gelecegimiz birlikte yavrum :D ) 
Bizim yakindigimiz olay su : sen birilerini içten seversin , onemsersin , yanindayken hersey guzeldir ama hop uzaklasinca ne hal hatir soran kalir ne birsey. Lan o kadar paraniz pulunuz var, batacakmisin sanki yurtdisina ayda bi nasilsin napiosun mesaji atsan , geberecenmi sanki ,olmadi bi mail yaz.. Pöf sonrada kalk o insanlarin samimi olduklarina inan. Dertlerini dinle , acilarini ve sevinçlerini paylas.
Baslikta belirttigim bnm ex-love'du ama o ayri bi vaka, onu es geçiyorum peki ya bu kuzenlere ne demeli ? Ya izmirdeki arkadaslarima ? Hep ilk adimi atan benim, hal hatir soran benim önemseyende benim. Elimi ayagimi çekince karsi taraftan çit yok.. Sevginin karsilikli olmasi gerektigini dusunen biri degilim , ben onlari tabikide sviyorum ve umursamiyolar diyede nefret edecek degilim ama insan içerliyor tabi , degersiz hissediyo kendini. Aslinda bu degersiz hissetme olayi su siralar nüksetti bende. Pekte arkadas canlisi biri olmadigim için hep kendi yaginda kavrulan , karsi taraftan ilk adimi bekleyen biriydim. Ve gayette mutluydum.. Umursanip umursanmamak önemli degildi.. Ta ki bazi seylere olan inancimi yitirene dek. Neyse ablam geldi , hani su beni " anlayan " insan.
 Bilgisayarimi ver dio yaaa hödük oturmusum surda içimi döküyorum.

Pöf lanet olasi biyoloji ödevi , gece gece bide senle ugrasacam. Biri salonun ortasina attigim çantami getirsin. Mersi./

Etiketler: